Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

USB life


Είδες τελικά, ο άνθρωπος θέλει τον χρόνο του να δει τον εαυτό του στον αγαπημένο του καθρέφτη, καθαρή απαστράπτουσα μορφή! Ο κοινός θνητός πλάθεται εύκολα, διαμορφώνεται άνετα... Αρκεί να ξέρεις την συνταγή!Κάτι σαν τα Πασχαλινά κουλουράκια. Χρειάζεται μια ζωή, δύο, τρεις και βάλε! Ίσως κάμποσους αιώνες... βλέπεις αγρίμι είναι ο άνθρωπος αιμοβόρο και κάποιες λίγες φορές ψυχούλα! Μετά όμως πετάει στα ουράνια καταναλώνοντας και αναλώνοντας τις στιγμές του στους καθαρούς δρόμους, στις πλατείες και στα μεγάλα πολύπλοκα, φανταχτερά καταστήματα της υπέροχης διαφθοράς μας! Οι παγκόσμιες εορτές το επισημαίνουν αυτό! Υπάρχει λένε μια διαφορετικότητα στην μίζερη ρουτίνα μας... Κινείτε ο μοχλός τής παραπλάνησης, τής χαρούμενης ψευδαίσθησης, του διαφορετικού μηνύματος για την Ανάσταση τής ταλαιπωρημένης ψυχής μας... Διαχέεται ένα μήνυμα, μυστικό που θέλει επεξήγηση από ειδικούς, που κάθε φορά επαναλαμβάνεται χωρίς ουσία και εφαρμογή! Ταξιδεύω λοιπόν σε πελάγη γαλανά, σε βουνά καταπράσινα, σε οικήματα πολυτελείας, ανακαλύπτω έναν άλλο κόσμο, φανταστικό, εφήμερο, και διανοητικά ανεπτυγμένο! Η γνωστή Πατησίων βρωμάει και η λίγδα της καλύπτει το περιτύλιγμα της χλιδής τής απέναντι όχθης... Καταρρέει όμορφα ο δρόμος μου, παρασύροντας κάθε όμορφη σκέψη, κίνηση, όνειρο... Με κοιτά δακρυσμένη, ανήμπορη να αλλάξει την άσχημη μοίρα της... Μαζί της πεθαίνει και ένας λαός, ένας άγνωστος, ρακένδυτος οδοιπόρος, μια γριούλα αποφασισμένη νεκρή, χαμένη στις παραισθήσεις της... Αλλά ποιος νοιάζεται για τέτοιου είδους διαπιστώσεις... Η ζωή δεν είναι η Πατησίων, ούτε το σοκάκι της άγνωστης συνοικίας... η ψόφια μας γάτα δεν ενοχλεί, δεν είναι οι υπόνομοι οι βουλωμένοι από τις εύκολες αμαρτίες μας, ούτε οι σκονισμένες άδειες βιτρίνες των ονείρων μας... δεν είναι η μαύρη σάρκα του εμπορίου, και ο βιασμός της άγνωστης νύχτας... η δόση μας, η βρώμα μας, ο απόλυτος καθημερινός θάνατός μας... Είναι μια ιδέα που υπάρχει σαν καπνός στην ατμόσφαιρα... αιωρείται πάνω απ' τα κεφάλια μας με πλούσια λόγια, λόγια και φιλοσοφικές άγνωστες αναζητήσεις, φαντασμαγορικές προτροπές και απίθανες ουτοπίες... Σήμερα ο καιρός μου είναι όμορφα μελαγχολικός, συννεφιασμένος, βαρύς μαύρος ο ουρανός και ο γιακάς σηκωμένος με τα χέρια άδεια στις τσέπες, παγώνουν και ζητούν έναν όμορφο λόγο! Μια κίνηση διαφορετική από τα τετριμμένα... Μία ματιά γελαστή, αληθινή, πεζοδρομίου, βρεγμένου δρόμου με καπνούς και μυρωδιές πέρα από το κατεστημένο μας παραλήρημα... Μια αγκαλιά παράλληλη με την διαφορετικότητα τής μιας στιγμής που όλοι μας θέλουμε να ζούμε... κατά βάθος! Γιατί εκεί έξω υπάρχει πολύ πόνος και συ δεν το ξέρεις... και αν το ξέρεις δεν σε νοιάζει, και αν σε νοιάζει δεν αντιδράς, και αν αντιδράς δεν φτάνει... και αν δεν φτάνει, όλα καταρρέουν, όλα ήδη κατέρρευσαν... παύουν να υπάρχουν, έπαψαν! Άνετος στο ξύλινο μου γραφείο παρακολουθώ απλά τα δρώμενα τις ζωής μου αποθηκεύοντας τα σε ένα USB με απεριόριστη χωρητικότητα! Τον επόμενο αιώνα ελπίζω να γίνω και γω άνθρωπος... Ίδωμεν!

© 17/4/14 "USB life" γ.κ. Μ.Πέμπτη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου