Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

378 γραμμάρια

2018.Τριάντα μέρες μετά!Η ψυχρή ματιά στα γεγονότα δένει με την ψύχρα στους δρόμους μας... δεν συναντήθηκαν ποτέ, δεν λειτούργησαν οι ψευδαισθήσεις, ούτε οι αισθήσεις μας δεν πήραν φωτιά... απλά πνίγηκαν όλα στο θειάφι και την αιθαλομίχλη που αναπνέουμε τις νύχτες, το κούτσουρο στο τζάκι σου, το κρασί στο ποτήρι, το βλέμμα σου, πινελιές μιας αποτυχημένης έκθεσης αρχών και ιδεών, όλα κάτω από το κόκκινο χαλί φαντάζουν αδιάφορα... και κάτω από το χώμα οι ψυχές που έφυγαν μας τραβούν ολοένα και δυνατότερα! Το μόνο που αντέχει ακόμα είναι τα τρακόσια εβδομήντα τόσα γραμμάρια του ψωμιού που βουτάμε στην καυτερή σάλτσα ενός πιάτου αγνώριστου επισκέπτη, όπου η βρώμα στα δάχτυλα δένει με την βρώμα στα χνώτα μου από το φτηνό ουίσκι της προηγούμενης μέρας... κάθε πρωί ακονίζω τα δεσμά μου να σπάσουν οι τριχιές, να ελευθερωθώ από σένα και όλους, μάταια όμως... η συννεφιά και η παγωμένη ανάσα μου θα συντρίψουν τα όνειρα μου και θα με οδηγήσουν στην λαιμητόμο της καθημερινότητας... και είναι μόνο τριάντα μέρες μετά... οι νύχτες δεν μετριούνται, ούτε καν αναγνωρίζονται από τον χρόνο... ο δήμιος είναι γένους θηλυκού και τα όνειρα ουδέτερα, απλά γράμματα σε χαρτί πεταμένα... σκόρπια κορμιά... κίβδηλα αισθήματα και αποφάσεις... παλιόκαιρος δηλαδή....

2018 "378 γραμμάρια" © 29/1/18 γ.κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου