Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

βροχές και καταιγίδες.


Ξανά λοιπόν στο χθες,
από το σήμερα στο χθες...
τα ίδια τα υπέροχα τα κοφτερά μας νύχια
τοποθετήθηκαν στις πληγές,
ξανά και ξανά...
μέχρι τα μάτια μου να κλείσω, 
ποτέ δεν θα βρεις το κλειδί του παραδείσου,
ποτέ της ψυχής μου τον δρόμο 
δεν θα βαδίσεις... μοναδικός μου φίλος εγώ!


© γ.κ. 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου